En zo ligt de helling erbij als we van de winter naar Nederland gaan. Ongeveer de helft van de helling hebben we steeds netjes bijgehouden en de rest gewoon zijn gang laten gaan om te zien hoe dat af zou lopen. Nou, het betekent gewoon erg veel extra werk om het aan het eind van de zomer een beetje fatsoenlijk te krijgen, dus volgend jaar houden we de helling waarschijnlijk gewoon helemaal bij!
Hoewel er tot en met zondag regen voorspeld is, genieten we vandaag opnieuw van een stralend zonnige dag, zodat we inderdaad alles kunnen afronden zoals we willen. Zelfs de auto staat weer netjes in de was, een klus die Johan gewoon even tussendoor doet.

De foto van het bloeiende mos wilden we jullie ook niet onthouden, al sluit die niet zo mooi aan bij de rest van het verhaaltje.

En dan melden we ook meteen maar even dat de MRI woensdag 25 oktober gemaakt wordt, dan is iedereen weer helemaal op de hoogte!

En om het rommeltje af te sluiten, ook nog maar een foto van het schitterende uitzicht vanuit de woonkamer, waar we zelf nog steeds niet genoeg van krijgen én één waarop (als je goed kijkt) de sneeuw op de bergen richting Stryn is te zien.

De eerste sneeuw!

Intussen is de eerste sneeuw gevallen op de hoogste toppen die we richting Stryn kunnen zien en is in Noorwegen de herfst in alle hevigheid losgebarsten. De herfst kan misschien officieel niet losbarsten, maar het gaat hier gepaard met zo'n enorme explosie van kleuren, dat het voelt als 'losbarsten': knalgele bomen, vuurrode struiken, bijna fluorescerend groen mos, schitterend wit rendiermos en gitzwarte bessen. Dat zal in Nederland eigenlijk misschien ook wel het geval zijn, maar doordat we hier niet in de stad, maar midden in de natuur zitten, beleef je het veel bewuster. We genieten er ook intens van en voelen ons best een beetje bevoorrecht dat we dit zo mee mogen maken! Nu het huis en de boot winterklaar zijn, maar moet er ook nog wat aan de tuin gebeuren. De bomen snoeien we volgens aanwijzingen van dezelfde site die ons de gouden tip over onkruidbestrijding heeft geleverd, dus dat moet goed komen! Vanwege mijn epilepsie-verhaal is het Johan die als een soort Zacheüs in de vijgenboom klimt om de hoge uitlopers van de appelboom te snoeien! Ook 'trimt' (=snoeien met een speciaal soort 'handmaaimachine') hij de helling nog een keer en hark ik af en toe de boel wat bij elkaar.

In het kader van 'mijn gemak houden', bemoei ik me voornamelijk met lichtere klusjes, zoals het afmaken van een quilt en bijwerken van het dagboek. Van de neuroloog hebben we gisteren trouwens gehoord dat het inderdaad een epileptische aanval is geweest en nu hij dat officieel heeft vastgesteld, betekent dat dat ik in Noorwegen een jaar lang geen auto mag rijden! Je moet hier in zo'n geval zelfs meteen je rijbewijs inleveren en een verzekeringsarts van de staat bepaalt na een jaar of je dat weer terugkrijgt. Hoe dat in Nederland is, zoeken we nog wel uit. De MRI die waarschijnlijk volgende week gemaakt wordt, moet uitwijzen of er verder geen schade is aangericht, maar we verwachten dat wel mee zal vallen!!


P.S. Voor nieuwe bezoekers: als je op een foto klikt, krijg je een grotere afbeelding!

Winterklaar maken 2

Niet alleen buiten, ook binnen moet de boel winterklaar gemaakt worden. Dat betekent in elk geval zorgen dat het huis vorstvrij blijft. Nou hebben we behalve een allesbrander en een open haard, ook door het hele huis heen centrale verwarming. Die is aangelegd in de zeventiger jaren van de vorige eeuw en moet dus gedeeltelijk vernieuwd en aangepast aan de nieuwe brandveiligheidseisen als we hem ooit zouden willen gebruiken, maar dat wisten we toen we het huis kochten. En omdat de vorige eigenaar er (natuurlijk) geen zin in had om dat nog te laten doen, hebben we de geraamde kosten van het bod afgetrokken om op die manier geld te reserveren om het zelf te laten doen. Niet dat we dat zo snel van plan waren, want de allesbrander houdt het voor ons warm genoeg, maar je weet nooit en de vorige eigenaar accepteerde het lagere bod!
Nu we intussen aardig op orde zijn, vinden we het toch een beetje raar dat we wel cv hebben, maar die niet kunnen gebruiken, dus schakelen we een loodgieter in om die klus te klaren. De drie loodgieters uit omliggende dorpen hebben er geen zin in en komen dus (?) gewoon niet opdagen, maar we vinden er één in Sandane die het wèl ziet zitten. We spreken een prijs af voor de hele klus en daar zijn we goed mee af: hij kletst als een oud w… en maakt moeilijk afspraken over de tijd, maar daar hebben meer Noren last van!
Hij maakt er in de kelder een enorme puinhoop van, maar na drie/vier dagen hard doorwerken hebben we dan toch een nieuwe ketel en verwarmingspomp, gebroederlijk naast de oude geïnstalleerd en een nieuwe douche en hoeven we in elk geval niet meer bang te zijn dat de leidingen hier in de winter kapotvriezen. We hadden de oude ketel ook af kunnen laten voeren, maar dat kostte bijna € 1000,- en dat vonden we een beetje veel voor iets waar je van af wilt! In de deal zit wel ook inbegrepen dat hij van de winter komt controleren of het inderdaad allemaal gaat zoals gepland! We mogen alleen van lieverlee wel een lijstje gaan bijhouden van alle mensen die een sleutel van ons huis hebben...

Winterklaar maken 1

De laatste weken hier in Noorwegen doen we rustig aan. Ik heb nog een quilt-in-wording waar ik nog bijna niet aan toegekomen ben en Johan heeft het klussen van lieverlee ook wel gehad! Natuurlijk blijft er dan toch nog genoeg te doen, omdat het huis 'winterklaar' gemaakt moet worden: de boot moet nog op de kant en schoongemaakt, het hout achter de schuur willen we in de schuur, het gras moet nog een keer gemaaid (maar dat laat ik dit keer aan Johan over!) en wassen en schoonmaken gaan ook gewoon door.

Maandag is het stralend weer en pakken we meteen flink aan: na de eerste koffie rijden we met een kruiwagen het hout in de schuur en draaien terwijl een was. Het is maar goed dat we dat 's morgens meteen doen, want het is weliswaar stralend zonnig, maar de dagen zijn langzamerhand een stuk korter, dus minder tijd om de was buiten te drogen.

Toen we hier in mei kwamen, ging de zon om 04.00 uur op en om 22.00 uur onder, nu komt ie om tien uur over de berg in het zuidoosten en gaat al om 16.00 uur achter de berg in het zuidwesten onder!

Eigenlijk is het zulk mooi weer dat we de boot uit het water zouden kunnen halen, maar daar hebben we nog even geen zin in.

Maar dinsdag is het opnieuw stralend weer en een strakblauwe lucht, dus moeten we er toch maar aan geloven: de boot op de kant halen. We hebben een heel goed nagedacht over het tijdstip waarop we het zullen doen: met vloed, zodat de trailer niet zo ver het water in hoeft en de boot al bijna de trailer op drijft. Maar als het vloed is, staat de ankerlijn van de boei strak en is het knap lastig om de boei te vervangen door een jerry-can! Dus trekken we na de tweede koffie onze oude plunje aan en gaan naar de boot. Terwijl we bezig zijn, krijgen we bezoek: de ROB!! En natuurlijk hebben we nu geen fototoestel bij ons! Hij kijkt het een poosje aan en verdwijnt dan net zo plotseling als hij tevoorschijn kwam.

Niet veel later varen we naar het strandje waar we de auto en trailer eerder al geparkeerd hebben. Het kost nog even wat moeite om de boot goed recht op de trailer te krijgen, maar dat komt vooral doordat de steunen aan de achterkant niet goed gesteld staan. Dat maken we meteen maar in orde en verder parkeren we hem op de parkeerplaats die we van de zomer gemaakt hebben en maken we er een mooi pakketje van, in de hoop dat ie de winter zo goed doorkomt! En als de zon aan zó'n hemel onder gaat, weet je eigenlijk bijna zeker dat het morgen wéér mooi weer wordt. En daar gaan we dan gewoon lekker van genieten!

Van het één komt het ander...

Na een geweldige en lange zomer, waarin we veel meer buiten geklust hebben dan we voor mogelijk hadden gehouden, werd het half september toch ineens een beetje herfst. Maar dat betekent niet dat we met onze handen over elkaar moesten/ konden gaan zitten. Er was nog één kamer in huis waar we tot nu toe helemaal niets aan gedaan hadden: onze eigen slaapkamer.
En met kleine adempauzes vanwege toch weer lekker weer, hebben we die dus dit jaar aangepakt. Daar hebben jullie trouwens een vorige keer ook al iets over kunnen lezen, maar nu komt het bruggetje naar vandaag: van de rode verf die we voor de nis van het kot (de inloopkast) gebruikt hebben, hadden we nog wat over! Het was oude verf, die langzaam droogt en niet nog een jaar bewaard kon worden en dus bedachten we een nieuw project: de overloop. Het begon met het rood schilderen van de buitenmuur (aan de binnenkant natuurlijk!). Maar toen bleken we ook wit over te hebben en dus werd dat op het schuine plafond geschilderd. En toen bleken we ook nog behanglijm en een beetje behang over te hebben en met een heleboel passen en meten werd daar de overloop helemaal mee opgehaald! En toen waren we het eigenlijk wel zat....

Maar toen hadden we nog steeds wat rode en witte verf over en omdat we weggooien toch wel erg zonde vinden, bedachten we een nieuw projectje: het trapgat in de kelder. Johan zorgde voor het rood en ik voor het wit en omdat het de eerste dag was dat ik weer een beetje energie had, heb ik me beheerst en niet alles afgemaakt! Morgen is er weer een dag. En zo proberen we ons nu écht een beetje koest te houden tot we 1 november weer naar Nederland komen.
Natuurlijk zijn de eerste plannen voor volgend jaar zijn al wel weer in de maak: verder met de buitenboel, de oude vloerbedekking die in de kelder ligt verwijderen en de vloer schoonmaken en schilderen, de kastdeuren op de overloop repareren en schilderen, .....

Genoeg te doen, genoeg te dromen, genoeg om in mei weer terug te komen!!

P.S. Het gaat al met al dus al weer een stuk beter met me (Corry)!

Onze stek in vogelvlucht

De groep van familie en vrienden die ons wel en wee volgen via deze site groeit gestaag. Omdat niet iedereen 'aan het begin is ingestapt', laten we op deze pagina nog even in een paar foto's zien hoe we hier wonen.
De eerste foto is het uiticht vanuit onze tuin naar het noordoosten. De picknicktafel heeft Johan zelf gemaakt van hout dat we in de schuur vonden!
De volgende foto laat ons huis zien vanaf het water. Op de schuine helling staan twee appelbomen en twee pruimenbomen, waar we ons dit najaar helemaal ongans aan hebben kunnen eten. Het grootste gedeelte van de oogst is echter verwerkt in jam en compôte en ligt in de vriezer te wachten op onze terugkomst in mei volgend jaar.
Onze voordeur zit aan de achterkant van het huis. Het halletje voor de voordeur noemen ze een 'windvang'. De deurpartij is door de vorige eigenaar helemaal vernieuwd en dat is maar goed ook, want die heeft het meest te lijden van de weersomstandigheden: het kan hier in het Vestland (ja, idd het Westland!) behoorlijk te keer gaan!
Dat levert ook wel mooie plaatjes op, zoals je hier ziet.
Het zal best te maken hebben met het feit dat we 'uit de grote stad komen', maar we vinden het uitzicht hier eigenlijk altijd mooi. Of het nou regent of stormt, of de zon schijnt of dat de mist als een dikke deken op het water ligt, het blijft boeien.
En wat die mist betreft: als je de auto pakt en de berg op rijdt, kom je door de mist heen weer in de zon.

Behalve van het uitzicht, krijgen we ook nooit genoeg van het huis zelf. Ook dat ziet er steeds anders uit als je het vanaf een andere plek of met ander weer (en dus een andere lichtval) fotografeert.
En dat het niet het kleine huisje is waar we in eerste instantie voor gingen, laat deze foto aardig zien.

Hoewel in de herfst de wind en regen vooral uit de zuidwesthoek komen, komt in de zomer de wind juist vaak uit het noordoosten. Dat betekent dat we aan de achterkant van het huis al met een klein beetje zon, heerlijk buiten koffie kunnen drinken. Als op de berg waar we dan op kijken de eerste sneeuw valt, is de herfst echt over en wordt het tijd om naar Nederland te verkassen! .

En met dit kaartje hadden we misschien eigenlijk moeten beginnen: het laat zien dat Utvik bijna middenin de provincie Sogn & Fjordane ligt en dat die provincie bovenin 'het dikke stuk' van Noorwegen ligt. Het smalle stuk, met de provincies Nordland, Troms en Finnmark is gemakshalve niet afgebeeld.

Nu weet je in elk geval waar je met vakantie nog eens heen kunt !

HERFST

Intussen is het herfst geworden. De paddestoelen schieten als ... inderdaad, als paddestoelen uit de grond en de lijsterbes kleurt knaloranjerood.
We maken nog één voorraad compôte en verder pakken we geen grote klussen meer op, dat komt volgend jaar wel weer. Natuurlijk maken we onze slaapkamer nog wel af, want daar waren we voor het 'ziekenhuis-intermezzo' al mee begonnen en Johan doet nog wat kleinere klusjes, terwijl ik mijn gemak houd. Dat laatste gaat me op het moment wonderbaarlijk goed af, dus dat is alleen maar prettig!

Doordat we zo dicht bij de westkust wonen, hebben we zachtere winters dan in het binnenland, maar in de herfst heb je daardoor vaker te maken met mist. De zon probeert daar op het warmst van de dag even doorheen te prikken, maar echt warm wordt het daarbij niet meer, dus lunchen in Byrkjelo is er misschien niet meer bij! We zullen zien...

Een heftig weekje!

Met het binnenhalen en verwerken van de appel- en pruimenoogst zijn we al met al een aardige tijd bezig geweest. Op bepaalde momenten is het zelfs 'hard werken' geweest om zo min mogelijk van al dat lekkers verloren te laten gaan. Bijna 35 kilo appels en ruim 33 kilo pruimen hebben onder onze vaardige handen de weg gevonden naar compôte of jam en liggen nu in keurig voorverpakte porties in de vriezer te wachten tot ze genuttigd gaan worden! De hoeveelheid op zich was al een grote verrassing voor ons, maar dat de appels ook nog eens van een soort en kwaliteit zijn dat je ze zowel uit de hand kunt eten als in compôte e.d. kunt verwerken, is een reuze meevaller!

Het weblog 'terugbladerend' zou je gemakkelijk de indruk kunnen krijgen dat het ons hier allemaal voor de wind gaat en dat het alleen maar genieten is. Helaas is dat niet helemààl waar en staan ook wij weleens voor onaangename verrassingen...

Zoals bijvoorbeeld afgelopen vrijdag, toen Corry tijdens het grasmaaien ineens niet lekker werd, dubbel zag en vervolgens steil achterover tegen de grond klapte! Vlak naast het kampvuur, dus toch weer mazzel, want niet met haar hoofd op een steen (!), maar verder niet echt lollig.
De ambulance moest eraan te pas komen om haar af te voeren naar het ziekenhuis, waar de voorlopige diagnose van een 'algehele epileptische aanval' werd gesteld. Een MRI en EEG zijn voor de zekerheid ook nog aangevraagd, maar daarvoor moeten we naar een andere ziekenhuis en dat duurt dan weer wat langer. Zelf heeft ze er niet veel van meegemaakt omdat ze een paar uur mist, dus ook (bijna) geen nare herinneringen, maar WEL een waarschuwing om de zaken toch maar wat rustiger aan te pakken!!!

Nog één keer pruimen!

Na tweeënhalve week hebben we een pruimenoogst die er niet om liegt: bijna 17 kilo blauwe en 16 kilo gele pruimen! Op puur willekeurige selectiegronden kun je ze behalve in 'blauwe en gele' natuurlijk ook nog wel anders indelen. Bijvoorbeeld:

1. 'Pruimen van Jantje' en echt, zoals in het gedicht van Hieronymus van Alphen, als eieren zo groot!
2. 'Doorsnee-pruimen' , variërend in grootte, maar niet echt groot of klein.
3. 'Galpruimen' met vreemde onderhuidse bulten.

Nadere inspectie leert dat de bulten veroorzaakt worden door insecten, mogelijk vlinders of wespen, die een minuscuul gaatje in een pruim boren om daar vervolgens nageslacht te droppen!
Soms laten ze een beetje kleverige klontertjes achter (zoals bij de rechterpruim) zodat je ziet dat de pruim bezocht is, maar bij de linkerpruim lijkt het wel of het hele achterlijf in de pruim is blijven steken! Zoiets als een bij die zelf de steek niet overleeft...
Als iemand weet welke insecten dit doen, laat dan even een reactie achter. We willen alles over onze tuin weten!

En voor wie nog eens wil lezen hoe het ook al weer met de Pruimen van Jantje afliep, kijk op http://ourworld.compuserve.com/homepages/henkmerts/gedicht.htm#310

Sneeuw en ijs

Na drie dagen met regen, mist en lage temperaturen, accepteren we dat het nu echt over is met de mooiste zomer van de laatste honderd jaar en dat we ons op moeten maken voor de herfst.
Statens Vegvesen (Verkeer & Waterstaat) is zelfs al druk bezig met voorbereidingen voor de winter: overal langs de weg verschijnen weer de 'sneeuwstokken'. In de winter raken de reflectorpaaltjes helemaal ondergesneeuwd en daarom plaatsen ze deze stokken. Ze lijken overdreven lang, maar de sneeuw wordt hier tot twee meter hoge sneeuwmuren opgeveegd om de wegen vrij te houden.

We zijn echter wat voorbarig geweest met onze 'herftsconclusie': de zomer is weer terug en sneeuw en ijs lijken mijlenver weg.
Aan het sneeuwverhaal kunnen we niet veel doen, maar aan het ijs wel. Het is namelijk stralend zonnig weer, met zelfs op de hoogvlakte temperaturen boven de 20°C, dus..... gewoon weer lunchen in Byrkjelo, want je weet maar nooit wanneer het écht de laatste zomers dag is!

Voor mensen die zich zorgen maken over wat al dat lunchen in Byrkjelo doet met onze lijn: we compenseren de extra calorieën door zaterdag: de ramen te zemen, de auto te wassen, te stoffen en stofzuigen, een nieuwe goot op te hangen (6 meter boven de grond!), terrasjes rond de appelbomen aan te leggen en een emmer vol gele pruimen te plukken!

Een grote beurt.

Niet alleen het huis en de tuin, maar ook de auto heeft af en toe een onderhoudsbeurt nodig. Omdat we gewoon Nederlanders in het buitenland zijn, kunnen we de BTW over dingen die we hier kopen terug vragen als we het land weer uit gaan (het zgn. Tax-Free-systeem). De enige twee voorwaarden zijn dat je de BTW binnen twee maanden terugvraagt en het minimumbedrag van de aanko(o)p(en) moet Nok 300,- zijn (ca €37,50).

Als je verder bedenkt dat je hier op luxe goederen en arbeidsloon 25% BTW betaalt en dat de kosten voor dit soort activiteiten op het niveau van Nederland liggen, kun je je misschien voorstellen dat het de moeite loont om de grote beurt voor de auto in Noorwegen uit te laten voeren.

Daar komt nog bij dat ze hier natuurlijk veel meer dan in Nederland de noodzaak ervaren van goed onderhouden (terrein-)auto's en dus brengen we hier tegenwoordig met een goed gevoel de auto naar de dichtstbijzijnde (Chrysler-)garage... In ons geval is dat in Ørsta op slechts 125 km en twee pontjes afstand van Utvik en dus een reistijd van drie uur!!

Maar dan kom je ook schitterende plaat(s)jes tegen onderweg, zoals hier bij de pont naar Volda.

Verder hebben we zelf de afgelopen week al sterk de indruk gekregen dat de auto wel meer nodig heeft dan alleen de reguliere grote beurt: de pakking bij de EGR-pomp lekt en een schroef bij de cardan-as zit zodanig los, dat de auto bij afremmen op de motor steeds harder gaat gieren. Gelukkig hoor je dat voornamelijk in de auto en niet daarbuiten, maar het onderhoud neemt daardoor wat meer tijd in beslag dan gepland.

Maar ook daar wordt wel weer een oplossing voor gevonden: we krijgen voor twee dagen een andere auto mee. Eerst zou het een oude worden, maar dat durfden ze toch niet aan en dus wordt het vervolgens het andere uiterste: een spiksplinternieuwe Nissan-nog-wat, met maar 5000km op de teller en wel heel blits blauw. Hij rijdt lekker en voor een diesel erg stil, maar het is dan natuurlijk ook geen Jeep!

'Natuurweetjes'

Behalve dat het heerlijk is om in Noorwegen te zijn vanwege "rust, ruimte en reinheid" brengt het ons allerlei nieuwe weetjes.

Zo had Johan eindelijk tijd om het laatste deel van de Aardkinderen te lezen en ontdekte daarin dat je de appels het beste kunt laten hangen tot de vorst er overheen is en ze daarna vanzelf van de boom vallen, omdat ze dan minder zuur worden. Wat langer laten hangen kunnen we ons makkelijk veroorloven, want met de tien kilo die we al geplukt hebben en die nog in de kelder ligt door te rijpen, komen we de eerste weken wel door. En natuurlijk hopen we niet dat we snel de vorst er overheen krijgen. Zure appels kunnen trouwens ook erg lekker zijn (als je er eenmaal doorheen gebeten hebt!).

Verder leren we dat onze blauwe pruimenboom eerder vrucht draagt dan de gele. Ook geeft hij zo overvloedig fruit dat we, na de bijna 18 kilo die we in een week tijd geplukt hebben, geen blauwe pruim meer kunnen zien. Toch gaat de boom vrolijk verder met pruimen produceren en omdat wij ze nu met rust laten (ze zijn nu ook meelderiger en wateriger van smaak), kunnen de volgende gasten aanschuiven: wespen en vlinders!

Intussen rijpt de gele pruimenboom ook gewoon door, maar komt duidelijk later tot rijping dan de blauwe. En dàt is wel zo prettig, want anders zou je je gewoon geen raad weten met zo veel fruit. Aan de buren geven is geen optie, want die komen zelf om in het fruit en om aan de kant van de weg een tafeltje neer te zetten met bakjes pruimen te koop, daar zijn we net weer wat te bescheiden voor..

Overigens kun je je afvragen waarom we het een gele pruim noemen, want zodra ze rijp zijn, kleuren ze meer naar rozerood dan naar geel!


En dan tenslotte nog even het 'weetje' over effectief onkruid bestrijden: uittrekken, snoeien en bespuiten, maakt dat je binnen de kortste keren het mooiste onkruid van het dorp hebt. Wil je er echt en blijvend vanaf, dan moet je het zorgvuldig bedekken met karton (liefst onbedrukt, bruin golfkarton, omdat dat door de schimmels in de grond volledig afgebroken wordt) met daarop een laag topp-bark (houtsnippers). In de tijd die de schimmels nodig hebben om het karton af te breken, zullen de wortels van het onkruid het opgeven om naar een uitweg te zoeken en sterven vervolgens af. ALTHANS, dat is het verhaal. Of het echt werkt, zien we volgend voorjaar!

Een terrasje pakken.

Iedereen die wel eens in Noorwegen geweest is, weet dat je hier niet heen moet als je het leuk vindt af en toe 'een terrasje te pakken'. Daar kun je je gewoon bij neerleggen, je kunt (als je daar de ruimte voor hebt) ook je eigen terras aanleggen.

Dat is sneller gezegd dan gedaan en we hebben ineens erg veel respect voor het vakmanschap van de stratenmaker, maar na heel wat sjouw- en graafwerk hebben we aan het eind van de zomer een heus terras! En als we het dan tòch over vakmanschap hebben: moet je kijken wat een vakman met een 'beetje' verf kan doen!

Nu we het 'terraswerk' ontdekt hebben, ligt er nòg wel een stukje helling waar we onze nieuw verworven vaardigheden op kunnen toepassen. De helling bij de pruimenbomen is gemiddeld 60° en da's best wel steil! Als je geen last van je knie hebt, zou je het daar wel van krijgen. Maar het grootste nadeel is misschien wel dat de rijpe appels en pruimen zò de helling afrollen en dàt vinden we niet leuk! Dus gaan we ook daar met de spa, hark en snoeischaar voor dikke wortels aan de slag en het resultaat mag er zijn vinden we. En nu maar afwachten hoe de boel er volgend voorjaar bij staat, als we weer terugkomen...!

Tot in de pruimentijd...!

We weten niet meer precies tegen wie we bij ons vertrek naar Noorwegen hebben gezegd "Tot in de pruimentijd", maar voor al die mensen is het nu de hoogste tijd om hierheen te komen. De pruimen zijn rijp en in overvloed aanwezig! De takken hangen zwaar naar beneden van het fruit en ze kleuren steeds dieper paars. Omdat de fruitbomen op een schuine helling staan en de rijpe pruimen allemaal de helling afrolden, zijn we dit jaar begonnen met een soort plateautje aan te leggen: je graaft de helling aan de hoge kant van de boom af en verplaatst dat naar de lage kant, dan krijg je een horizontaal gedeelte rond de stam! Wat verder naar beneden hebben we dan nog een plank haaks op de helling neergelegd en gestut door twee stokken, zodat de pruimen die toch nog wegrollen, daar verzameld worden.

De eerste plukdag leverde dat binnen tien minuten een oogst op van twee kilo!

Maar behalve een geweldige pruimenoogst, hebben we ook een appelboom die vol hangt met mooie grote handappels! Vorig jaar hadden alle fruitbomen last van een wespenplaag, waardoor het fruit al aangevreten werd voor het de tijd had om door te rijpen. Nu hebben we geen wespen en een prachtig warme, droge zomer waardoor we een overvloed aan fruit hebben. En we hadden nog bijna geen fruit op zullen we zeggen!

Even een overzichtje:
begin augustus: bosbessen en frambozen
eind augustus: aalbessen (van de buren)
begin september: blauwe pruimen en appels
half september: gele pruimen en appels

Als je overweegt om hierheen te komen en je bent gek op fruit, is het misschien handig om met het plannen van een datum rekening te houden met bovenstaand overzichtje!