Na Dien komt regen!

We zeiden het vorige keer al: zodra Dien weg is begint het te regenen. En niet zomaar, maar heel hard en heel lang. De hele woensdag verregent op die manier en daarbij is het nog 8°C ook, dus gewoon guur!
Op het dieptepunt van de dag is het met 6°C zelfs twintig graden kouder dan afgelopen zondag en dat is goed te voelen.
Achteraf hadden we het een beetje kunnen zien aankomen. Terwijl we zondag heerlijk zaten te genieten van de zon en de rust, ging de boer achter ons ineens het gras maaien, terwijl wij net gezegd hadden dat hij dat bijna nooit op zondag doet.

Zondag maait hij, maandag haalt hij binnen en dinsdag komt de regen! Dat kàn geen toeval zijn, dus volgende keer letten we beter op de boer!Zodra de boer klaar is met maaien, nemen de wulpen bezit van het veld. En omdat dat met heel wat getureluur (of is het 'gewulp'?) gepaard gaat, weten we ook meteen hoe een overvliegende wulp klinkt! Terwille van de duidelijkheid hebben we er een paar extra wulpen bijgeplakt, maar ze zijn wel echt allemaal bij ons achter gefotografeerd!

Donderdag oogt het allemaal weer wat vriendelijker, in elk geval is er weer sprake van 'buien' i.p.v. doorlopende regen, maar we zien wel verse sneeuw op het gebergte bij Stryn, op de bergen langs de hoogvlakte en ook bij ons aan de overkant! Dat betekent gewoon dat we binnenklusjes doen: Johan gaat verder aan de deur van het strijkkot en ik ga verder met de derde quilt voor de logeerkamer. Daarna heb ik er nog één voor de boeg, dus dat moet lukken voor de eerste gasten half juli komen!

Daar gaat ze dan...

Natuurlijk sluiten we ook de laatste avond af met een spelletje. Het is Dien d'r feestje, dus zij mag kiezen, maar welk spel je ook kiest, ze is bij alles even fanatiek en haar motto is: het gaat niet om het winnen, maar om het pesten (maar wel met een knipoog!)
Buiten nog even genieten van het avondzonnetje is er dit keer niet bij, het weer is compleet omgeslagen. Het is koud, bewolkt en het waait als een gek ventje!

We gaan dan ook bijna automatisch iets eerder naar bed, maar dat kan met het oog op morgen natuurlijk geen kwaad.

Helaas heeft Statens Vegvesen deze laatste nacht nog een verrassing voor Dien in petto: er wordt waarschijnlijk binnenkort weer een stuk van de weg naar Byrkjelo geasfalteerd en daar worden midden in de nacht de vrachtwagenlaadbakken voor afgezet op de kjettingplass onderaan onze helling. En dàt is nog tot daar aan toe, maar ouwehoeren dat die mannen kunnen!

We zijn allemaal wat vroeger op dan anders en kunnen dan ook rustig ontbijten en nog koffie drinken ook voor we naar het vliegveld moeten. Het vliegtuig vertrekt om 10.53 uur, dus als we er even voor half elf zijn, is het net mooi. Helaas heeft het vliegtuig wat vertraging, maar dat betekent dat Dien op Oslo wat minder lang rond hoeft te hangen voor ze overstapt naar Schiphol.

En geloof het of niet, maar terwijl Dien nog in het vliegtuig naar Oslo zit, begint het hier te regenen!

Het zit er al weer bijna op!

De laatste volle dag alweer voor Dien weer terug gaat naar Nederland! We hebben contact gehad met de garage en kunnen vandaag de Jeep weer halen. Dat kunnen we dan mooi combineren met een laatste tocht via pontjes en tunnels, over hoogvlaktes en door dalen weer terug naar huis. We rijden via Byrkjelo (voor trouwe lezers beter bekend als het 'lunch-centrum' van de omgeving) naar de pont in Anda bij Sandane. We hebben mazzel, want de pont komt er net aan en het is niet zo druk! Via Lote rijden we naar Nordfjordeid, waar we dit keer niet lunchen maar alleen boodschappen doen bij de Lidl. Heel groot voordeel van de Lidl in Norge is dat ie nog niet zo populair is, dus lekker rustig!
Dan rijden we verder richting Volda. We besluiten net als bij het wegbrengen van de auto, niet over te varen naar Volda, maar om het fjord heen te rijden, zodat we op een plek met mooi uitzicht koffie kunnen drinken.

Vlak nadat we weg rijden, stuiten we op een kudde geiten die doodgemoedereerd in de schaduw van een 'halve tunnel' ligt bij te komen en te herkouwen. Ze zijn niet van plan om op te stappen, dus rijden we er maar omheen.

Terwijl wij de zakelijke besprekingen met de garage afhandelen, neemt Dien een kijkje aan de haven van Ørsta waar ze een poosje van het heerlijke weer en het schitterende uitzicht kan genieten. Het inspireert haar zelfs tot een heel leuk afscheidsbriefje in ons Gastenboek!

Daarna zijn we allemaal ontzettend aan koffie toe. Onze beurs dwingt ons na het bezoek aan de garage eigenlijk tot een koffie uit de thermosfles en een koekje uit eigen trommel, maar dat laat Dien niet gebeuren! En dus gaan we voor het eerst sinds we hier wonen koffie drinken in hotel 'Fru Svendsen'. Niet alleen smaakt de koffie uitstekend, maar bovendien krijgen we vers gebakken wafels geserveerd met voor ieder een eigen bakje rømme en jam en de bediening is helemaal top! Hier komen we ZEKER terug, al was het alleen al om dan uitgebreid foto's te kunnen maken van het interieur.
Na de koffie rijden we via een omweg naar het Bondalen, waar we in Sæbø de pont nemen naar Leknes. Voor het eerst krijgen we te maken met wat ruiger weer, wat heet: Johan is verbaasd dat de foto niet bewogen is!

Eenmaal aan de overkant stoppen we nog even om een foto te maken van het hotel in Øye dat schitterend gerestaureerd is. Daarna stoppen we nog voor een boterhammetje met yoki-drink en een fruithapje en sluiten daar de toeristische uitstapjes mee af!

Het zit er op, het is mooi, gezellig en goed geweest!

ZONdag

Het wordt een beetje saai om te melden, maar zondag doet zijn naam eer aan want opnieuw starten we met een strakblauwe lucht! Gisteravond zaten we om 21.50 uur nog met 23°C buiten en om 22.30 uur was het nog 20°C!

We ontbijten met een keurig zachtgekookt eitje en pakken daarna ons boeltje op om heerlijk in de schaduw van de boom buiten te zitten.

Na de tweede koffie pakken we een rugzak met wat eten en drinken en rijden naar 'de hoogvlakte' die achter ons huis ligt. We noemen het een hoogvlakte, maar met het hoogste punt van de weg op 600m is dat misschien wat overdreven, al zijn de omringende bergtoppen wel 1500 en 1600 m hoog!

We lopen een willekeurig pad op en als we een mooi heuveltje zien met een grote steen, besluiten we daar even neer te strijken. We hebben werkelijk schitterend uitzicht en beseffen dat hier wandelen niet zo saai is als we wel eens inschatten. Wij denken altijd dat je een uur loopt met hetzelfde uitzicht, maar niets is minder waar. Door elke bocht in de weg kijk je weer onder een andere hoek naar de omringende bergen en zeker met zon en sneeuw blijft dat boeien.

We drinken en eten wat, Johan strekt zich lekker uit in het zonnetje en wij kletsen wat af! Na een uurtje of zo stappen we weer op, een flnk aantal bloemetjes om te determineren in mijn buidel.

Thuis gekomen zijn we weer ontzettend blij met de berk in de tuin! Het is veel te heet om in de zon te zitten en in de schaduw met het windje over het water is het prima vol te houden.

Omdat Johan en ik bijna elke zondagmiddag een spelletje scrabble spelen en Dien zich volledig aanpast aan ons ritme, doen we dit keer een potje met zijn drieën. Het is een echte nek-aan-nek-race en Dien is als eerste, nèt voor Johan, al haar letters kwijt, maar op puntenaantal win ik, zij het met minimaal verschil!

Daarna wordt het tijd om eten te gaan koken. Het wordt een echte en typisch Noorse feestmaaltijd: rømmegrøtt-med-spekematt. Misschien heb je het weleens bij ons gegeten, anders moet je maar èrg snel een keer naar Norge komen, goeie kans dat je het krijgt!

Zaterdag = rustdag voor de dames

Zoals de titel van dit stukje al aangeeft, houden de dames zaterdag een rustdag. Omdat we eerder deze week zelfs de weekendboodschappen al gedaan hebben, hoeven we helemaal niet de deur uit en omdat het opnieuw lekker weer is, vermaken we ons met een borduur- of quiltwerkje, een puzzel, een hapje en een drankje.

Er worden volop bloemen gedetermineerd, want elke nieuwe week staan er weer andere bloemen in bloei en die "moeten" allemaal geregistreerd. Sommige kosten erg veel moeite, zoals de gewone salomonszegel. Noem hem maar gewoon, het is een schitterende leliesoort dus allesbehalve gewoon wat ons betreft!

Andere bloemen zijn eenvoudiger te vinden omdat ze lid zijn van een familie die we al kennen, zoals de bermooievaarsbek (familie van de paarse ooievaarsbek) en de algemeen bekende rodondendron.

Maar er is er ook nog een die voorlopig met vraagtekens aangegeven is. Mocht je die herkennen, stuur dan even een mailtje, ben ik ook weer blij!

Johan grijpt het mooie weer aan om toch nog weer een stuk van de voorgevel af te föhnen. Het werk vordert gestaag en doordat het een beetje bewolkt is, is het een stuk beter uit te houden dan van de week. Toen stond hij in de volle zon gewoon weg te smelten! Aan het eind van de middag is hij het zat, maar is het werk ook af. Als het mooie weer aanhoudt, kan er van de week geschilderd worden en dan ziet het er allemaal weer een stuk verzorgder uit!

Souvenirs

Vrijdagmorgen bellen ze van de garage: de auto is nog niet klaar, maar we mogen de huurauto in elk geval houden tot ie dat wèl is. Misschien is dat nog vanmiddag, maar dan bellen ze wel weer. Dat scheelt weer een dag rijden. Nu kunnen we het vandaag lekker rustig aan doen en heerlijk in de tuin genieten van opnieuw een stralend zonnige dag.

Johan grijpt die gelegenheid aan om tòch nog een stukje van de voorgevel te doen (rond het grote raam in de erker), Dien puzzelt en borduurt en ik verpoot mijn zaadjes. Jaja, ik krijg echt nog eens groene vingers!

Na de koffie lopen Dien en ik naar de plaatselijke supermarkt (Dien: "O ja, wat grappig, echt een kampwinkeltje:"), maar voor we dat doen lopen we nog even langs ons landje aan het fjord omdat ik daar bloemen heb zien staan die ik nog niet heb gedetermineerd. Na heel veel zoeken, besluiten we uiteindelijk dat het een wilde akelei is, die meestal violet is, maar soms roze of wit. De onze is wit! Zo'n mooie bloem staat dan zomaar op òns landje. 's Is toch niet te geloven!

's Middags heeft de garage niet weer gebeld, dus doen we lekker rustig een tochtje door het Våtedal naar Norges mooiste souvenirshop: die in Skei. Daar kennen ze ons intussen al, want daar nemen we al onze gasten mee naartoe, dus misschien moeten we maar eens praten over een percentage van de winst! Dien slaagt er voor alle souvenirs, verjaardag- en kerstcadeautjes voor de rest van het jaar en wij lopen tegen een hele leuke spaarpot en een gastenboek aan!

We drinken een kopje koffie op het terras van het bijbehorende Kafetaria en zijn erg blij dat we de bus met Japanners net voor zijn. Die komen niet gewoon ergens binnen, maar nemen meteen helemaal bezit van de ruimte. Op de terugweg door het Våtedal stuiten we op de bijna onvermijdelijke kudde geiten die daar in het wild loopt te grazen. Het zijn supereigenwijze beesten, die duidelijk gewend zijn aan auto's e.d. en die juist het moment dat er een auto aankomt uitkiezen om over te gaan steken, of toch niet, of toch weer wel.... M.a.w. het blijft oppassen geblazen met die beesten.

Tja, en als we dan bij de CO-OP in Byrkjelo even stoppen voor een paar zakjes rømmegrøtt en we zien dan een zakje met Akelei-zaad hangen, kun je je voorstellen dat we dàt niet kunnen laten hangen. Ik kan dus weer volop aan de gang met mijn zaadjes. We eten vandaag pytt-i-panne (een Noors eenpansgerecht, heel makkelijk en o zo lekker!) en besluiten de avond met een potje rummikub. Voor het eerst deze week liggen we alledrie voor 00.00 uur op bed!

Een dagje in de sneeuw

Donderdag doen we een dagtocht naar Geiranger. De garage heeft nog niets van zich laten horen en het is opnieuw stralend weer. Strakblauwe lucht en om half tien in het zonnetje al 19°C en omdat dat in Noorwegen (en zeker hier in het Vestland) zo maar ineens om kan slaan, nemen we geen enkel risico. We rijden via Invik naar het oosten en worden nèt als we Invik uitrijden meteen al verrast door een stel bruinvissen dat daar in de baai vrolijk heen en weer zwemt.
Tijd om een foto daarvan te maken, krijg je meestal niet, maar het internet biedt uitkomst. We rijden door naar Stryn en stoppen op ons inmiddels traditionele plekje voor de al even traditionele foto en een kopje koffie.

Daarna door het Videdalen richting Geiranger. Op de heenweg nemen we het tunneltraject omdat we op de terugweg over de oude Strynsweg willen waar je op de hoogvlakte schitterende foto's kunt maken. Er ligt nog behoorlijk veel sneeuw, zodat we ook op weg naar Geiranger mooie plaatjes kunnen schieten. Op sommige gedeelten staat zelfs dat je niet mag stoppen vanwege lawinegevaar!

In Geiranger is het druk, maar dat is het altijd. Er liggen twee cruise-schepen en de pont en een schip van de Hurtigroute leggen ook nog aan, dus dan kun je je lol op. We gaan dan ook alleen de winkel even in voor wat kaarten en natuurlijk nemen we een soft-is! Daarna rijden we richting Grotli om de oude weg over het Strynfjell te nemen. Maar helaas, de weg is nog 'vinterstengt', wat wil zeggen dat de winterafsluiting nog van kracht is. En dat begin juni! Maar het is niet anders.

Via de andere kant lukt het om in elk geval nog tot het zomerskigebied te komen, waar het een drukte van belang is. Volop skiërs en snowboarders!

Ook terug door het Videdal kun je wel elke honderd meter stoppen voor een foto. Het water gutst door de smalle rotsspleten en met de zon erop blijft dat een schitterend gezicht! Tegen 18.00 uur zijn we weer thuis, maar de koek is nog niet op: Dien heeft bedacht om gezellig uit eten te gaan! Daar zeggen wij geen nee tegen en dus frissen we ons een beetje op en rijden naar Hotel Gloppen in Sandane voor een heerlijke maaltijd!

Bezoek uit Nederland

Op 5 juni komt ons eerste bezoek van dit jaar: Dien! Zus van Johan en met haar bijna 75 jaar heel kwiek en reislustig. Het huis is gewassen, zoals de Noren dat noemen en het gras gemaaid, dus we zijn er helemaal klaar voor! We hebben een mooie reis voor haar geboekt, met op Oslo ruimschoots de tijd om over te stappen (vier uur, maar daar zit ze niet mee!) en om 17.00 uur staan wij klaar op het vliegveld van Sandane om haar af te halen.
We denken het vliegtuig aan te kunnen zien komen, maar dat blijkt een verkeerde inschatting, want om een paar minuten over vijf komt er een vliegtuig uit tegenovergestelde richting. Dat kan hem bijna niet zijn, maar voor de zekerheid stellen we ons met camera's en al toch maar op bij het hek om dit historische feit vast te kunnen leggen.
De ene na de andere passagier stapt uit, maar geen Dien. Dan was het toch niet haar vliegtuig zeker? Maar het bestaat niet dat hier over vijf minuten nòg en vliegtuigbus landt, dus het mòet Dien wel zijn...
Na vijf minuten nog geen Dien en de vertrekkende passagiers zijn intussen al ingestapt. Dan blijkt dat haar bagage wèl aangekomen is. Dus gaan een grondsteward en -stewardess nog maar eens met de passagierlijst naar het vliegtuig en ja hoor, ze blijkt er toch in te zitten! We maken een leuke foto als ze net uit het vliegtuig stapt, maar met een digitale camera is één druk op de knop genoeg om alle foto's van die dag te wissen!!!!

Gelukkig is ze niet onze eerste gast die komt vliegen, dus kunnen we in elk geval een plaatje van een soortgelijke bus-met-vleugels laten zien, al is het bij haar aankomst wel veel zonniger en 23°C!

De volgende dag zijn we een beetje gebonden doordat we moeten wachten op een telefoontje van de ANWB of de garage, maar het is heerlijk weer en we vermaken ons best in de tuin met een puzzelboekje of iets anders. Het is zó warm dat we met de schaduw meedraaien, maar ook dat kan in onze heerlijke tuin, dus alleen maar genieten.

Dan komt er ineens een Nederlandse auto het pad op rijden. We hebben ons toch niet vergist in de datum met de mensen die we in augustus pas verwachten? Maar nee hoor, het zijn mensen die wèl al informatie opgevraagd hadden, maar dit jaar een andere reis geboekt hebben en nu wel heel dicht in de buurt zijn, dus graag een kijkje wilden nemen. We zitten net aan de koffie, dus doen ze een bakkie mee en na een uitgebreide 'sight-and-house-seeing' vertrekken ze weer. Misschien zien we ze volgend jaar weer terug...

's Middags maken we een tochtje naar de Eidsfossen. Doordat het pas betrekkelijk laat mooi weer geworden is hier, ligt er nog erg veel sneeuw. Met de hoge temperaturen van de laatste weken wil de sneeuw wel smelten, waardoor de Eidsfossen uitbundiger water storten dan ooit! Ook dat levert weer mooie plaatjes op die je met één druk op de knop....

Maar ook dààrvan hebben we nog wel een foto van een eerder bezoekje, dus krijgen jullie toch een beetje een indruk van waar we het dan over hebben!

Een ritje naar de garage

Voor wie het gemist heeft: we hebben op de heenweg een beetje autopech gehad. Vlak voor we in Denemarken aan boord gingen, wilde de auto niet starten. Waarschijnlijk een nasleep van de pech die we in Frankrijk hadden en waar toen de startmotor vervangen moest worden. Nu treedt er 'ergens' kortsluiting op en dus moet ie opnieuw naar de garage.

In Ørsta (op zo'n 125 km rijden) zijn we intussen vaste klant (daar gaat de auto ook voor de gewone onderhoudsbeurten heen), dus maken we een afspraak en kunnen we redelijk snel terecht. Het betekent wel een dagtocht, want met gem. 50 km per uur schiet je niet echt op, maar het is opnieuw werkelijk schitterend weer, dus nemen we koffie, een flesje fris, fruit en iets voor de lunch mee en gaan naar Ørsta. We kiezen voor een route zonder pontjes. Dat is wel wat verder omrijden natuurlijk, maar dan hoeven we de motor niet af te zetten.

Al na twee uur en een kwartier zijn we in Ørsta. Dat is zelfs vroeger dan we afgesproken hebben, dus we moeten nog even wachten op de huurauto die je hier onvermijdelijk nodig hebt. Geen punt, we nemen koffie en kijken wat rond in de showroom. Het lijkt erop dat de garage gaat overstappen van Chrysler op Nissan. Vorig jaar kregen we al een Nissan Note mee (toen spiksplinternieuw) en nu staan er diverse Nissans 4x4 in de showroom. De X-trail, de Pathfinder en een nog grotere (die we verder niet interessant vinden, dus ook niet bekijken).

De X-trail ziet er leuk uit, een klasse kleiner dan onze Jeep, maar verder alles er op en er aan. De Pathfinder is een klasse groter en daardoor eigenljik onnodig groot.

Laten we nou een Nissan X-trail meekrijgen als huurauto! Komt dat even goed uit, kunnen we hem meteen uitgebreid testen! En zo stoppen we op de terugweg bij een mooit plekje om even koffie te drinken en meteen de auto maar even te showen.

We hebben verder niet echt dringende plannen voor vandaag, dus besluiten we er een ontdekkingstocht in de omgeving van te maken. We kiezen wegen die we nog (of heel lang geleden) gereden hebben en ik probeer meteen wegwijs te worden uit de route-planner waarmee deze auto onvermijdelijk is uitgerust.Voor een leek als ik gaat er een wereld open! Maar ook voor de route-planner blijken er nog plaatsen te ontdekken!

Zo besluiten we eindelijk eens de weg te nemen die over de berg aan de overkant loopt (en van waaruit je dus uitzicht hebt op Utvik, zie foto linksonder). Volgens de kaart loopt de weg niet door naar de pont in Lote en volgens de route-planner ook niet! In het echt blijkt echter de weg intussen wel degelijk doorgetrokken, maar daar weet Tommie geen raad mee, getuige het linkergedeelte van bovenstaande foto waarin de toch wel noodzakelijke weg ontbreekt!
Als we na een kilometer of zeven aansluiten op het andere doodlopende stuk, pakt ie echter de draad keurig netjes weer op! Wie nu nog niet gelooft dat er meer is tussen hemel en aarde....! Al was het alleen al de giga-hoeveelheid aan straling en signalen waar wij allemaal geen weet van hebben.

Waar we wèl weet van hebben, is het héérlijke weer, waar eindelijk het eerste soft-is van dit jaar bij past! We halen het in Nordfjordeid en het is groot, koud, romig en heel mooi stevig. Echt een perfect ijs om het seizoen mee te openen!

De tocht bezorgt ons verder uitzichten om kippenvel van te krijgen en dat allemaal op een steenworp afstand van ons huis! Genieten dus maar!

Bloemen en zo

De zomer houdt aan en houdt ons dus ook buiten en daar valt genoeg te beleven! Zo schildert Johan bijvoorbeeld de oostvleugel van de voorpui af. Daar is hij vorig jaar al mee begonnen natuurlijk, maar het gedeelte onder de schuine daken begint hij dit jaar maar 'even' mee. Het is een behoorlijk lastige klus, omdat je altijd in een onmogelijke hoek boven je hoofd staat te schilderen, maar doordat die gedeelten redelijk beschut liggen, hoeven ze 'maar' twee ipv drie keer.

Verder trimt hij een stuk van de helling, om de paarse ooievaarsbek e.a. bloemen meer ruimte te geven en ook het landje langs het fjord ontkomt niet aan een fikse snoeibeurt. Hij zorgt voor het knippen en scheren van de boel en ik voor een beetje aanharken voor het gezicht.

Op de terugweg van ons landje naar huis komen we langs een lupine die bij de nieuwe buurman staat. Hij is nog maar net aan het uitkomen, maar wij weten van vorig jaar dat het een hele mooie is. De buurman weet dat nog niet en is vandaag ook niet aan het werk en officieel staat de lupine in de strook langs de weg die onder beheer van Statens Vegvesen valt (net als die strook langs ons landje).... Hoe dan ook, een half uur later staat de lupine bij ons op de helling! We beschouwen het maar als goedmakertje voor de parkeeroverlast als zij weer met twee auto's aankomen...

Verder maak ik werk van de derde quilt voor de logeerkamer. Na de gele en de rode is nu de blauwe aan de beurt (de groene volgt). Met dank aan Jacob en Marian voor de dekens die een perfecte vulling blijken te zijn en de oude gordijnen die na wassen en strijken perfect als achterkant dienst kunnen doen.

Ook pluk ik hier en daar weer wat onkruid uit. Dankzij de bloemen- en plantengids weet ik intussen dat het niet om fluitekruid en ridderzuring gaat maar om fijne kervel en veldzuring!