Veni, vidi, foetsie!

Het eerste bezoek is/was heel indrukwekkend: het kwam, het zag en het vertrok weer! De familie S. (vader, moeder en twee dochtertjes van 7 en 2) vonden na de rondleiding dat het uitzicht op de slaapkamer tegenviel t.o.v. onze woonkamer en ook vanuit de openhaardkamer is het uitzicht niet precies hetzelfde!! Bovendien vonden ze het wel heel vervelend dat we niet gezegd hadden dat wij ook boven sliepen... Meer zullen we er maar niet over schrijven hier!

De volgende (opnieuw stralende) dag gebruiken we om de helling een flinke beurt te geven. De margrieten die we vorig jaar gezaaid hebben, hebben zich flink vermenigvuldigd, dus die planten we her en der op de helling. Dat ziet er meteen een stuk gezelliger en verzorgder uit.

Ook met het vingerhoedskruid en de lupine gaat het uitstekend, maar de stokrozen en zelfgezaaide duizendschoon moeten het nog een jaartje over doen.

Nu de paarse ooievaarsbek, veldzuring en de vrouwenmantel zijn uitgebloeid, is het tijd om de helling te maaien. Johan gaat met de trimmer aan de slag en ik met de elektrisch heggenschaar. Dat lijkt vreemd als je denkt dat het over gras maaien gaat, maar er staan zo veel grote bloemen (bijna struiken!) op de helling dat het op die manier prima gaat. Bovendien is de helling te steil voor de grasmaaier. Sommige plekken zijn zo steil dat je op je knieën tegen de helling leunt om het hogergelegen stuk te maaien!

Als het gemaaid is, kunnen we ook bekijken of er nog meer paadjes aangelegd kunnen worden zoals we vorig jaar al naar de appel- en pruimenbomen hebben gedaan. Dat maakt het maaien in de toekomst misschien wat makkelijker en staat ook netter...Natuurlijk moet na afloop de trimmer ook weer netjes schoongemaakt worden en dat zijn allemaal klusjes waar Johan voor opdraait!

's Avonds duurt het tot 21.54 uur voor de zon achter de berg gaat en als we om 22.45 uur naar bed gaan, staat ie nog op de berg achter ons!
Het begint hier van lieverlee een beetje mediterraan te worden: 's morgens als we opstaan, zitten we bij de eerste koffie nog even in de zon achter het huis, maar bij de tweede zoeken we de tuin al op en tegen de middag zoeken ook de buren de schaduw op! Maar onze (regen)tijd komt ook nog wel hoor en dus genieten we voorlopig nog maar even hiervan!

Het ene bezoek na het andere

De komende tijd staat in het teken van bezoek. Dat begon afgelopen vrijdag al met de onverwachte komst van een Nederlands stel dat zich in Noorwegen wil vestigen. Via één van de vele projecten die daarvoor door Noren en Nederlanders is opgezet, kwamen ze op het eiland Solund terecht (ten noorden van Bergen) maar dat vonden ze te bekrompen/benauwd en dus zijn ze via via de omgeving verder gaan verkennen. Via een Nederlandse contactpersoon kwamen ze bij een Noor die ons zei te kennen.
Het bleek dat hij weleens bij ons voorbij is gevaren en gezwaaid heeft...! Afijn, aan een huis of een baan konden we ze niet direct helpen, maar het kan nooit kwaad je netwerk uit te breiden.

Maandag kwamen ze nog even terug om zonder Jarle (de Noor) nog even rustig door te kletsen en na het uitwisselen van de e-mailadressen vertrokken ze weer.

Maandag kwam ook het grootste cruise-schip langs dat we hier ooit gezien hebben. Zelfs de buurvrouw was er van onder de indruk, want zij tipte ons dat ze het schip in Olden had zien liggen! Nou, dat wil wat zeggen, dus de rest van de middag met de kijker in de buurt op de bank op het terras en ja hoor, daar kwam ze, de Grand Princess.

Dinsdag waren we lekker aan het schilderen en tuinieren (die klus is nooit klaar) toen we onverwacht bezoek kregen van onze Noorse vrienden Jan Magnus en Marie! Ze hebben een weekje vakantie en zijn nog nooit in Geiranger en op de Trollstigen geweest! Ook de Altanterhavsveien is iets waar ze wel van gehoord hebben, maar waar ze nog geweest zijn. Bij de Turist-inform in Byrkjelo nota bene hebben ze informatie gevraagd die wij ze makkelijk zo hadden kunnen geven! Typisch voorbeeld van: het buitenland beter kennen dan je eigen land!
We drinken gezellig een bakkie koffie en dan gaan ze weer door, op weg naar Geiranger met zijn schitterende watervallen en de Trollstigen met de ene haarspeldbocht na de andere...

En nu ligt het gras er weer keurig gemaaid bij, de auto is gewassen en het huis ook, m.a.w. we zijn helemaal klaar om onze eerste huurders te ontvangen! Heel spannend, maar wel leuk spannend. We zullen zien of dat zo blijft....

Jonsok... Wie z'n sok?

Hoewel volgens de Nederlandse metereologen vandaag de langste dag was, wordt zondag pas in Noorwegen het midzomer- nachtfeest gevierd, hier bekend als JONSOK.

"Jonsok (ook wel Sankthans genoemd (Sint / de heilige Hans) is de midzomerviering zoals men die nog kent op veel plaatsen in Noord-Europa. Doorgaans wordt er een groot vuur aangestoken i.v.m. deze viering, die plaatsvindt 's avonds op 23 juni, de vooravond van de betreffende feestdag.
"Jon" is een afkorting van Johannes. "sok" = Sankthans = een afkorting voor de gedenkdag van de heilige Johannes (de Doper), die de Rooms-katholieke Kerk viert op 24 juni.

Hoewel gekoppeld aan de gedenkdag van Johannes, is het midzomerfeest afgeleid van een oude, heidense traditie. Ze werd gevierd dmv. spel, dans, drank en allerlei heidense symboliek. Na de reformatie deden (staats-)kerk en overheid er alles aan om deze zedeloze viering te stoppen. Hoewel deze traditie enigszins minder werd in Denemarken, Noorwegen en Groot-Brittannië, hield ze beter stand in Zweden, Finland, Estland en Litouwen.

Op oude 'Primstaven' (houten staven waar de jaarkalender in gekerfd werd) werd Jonsok gemerkt door een kroon, een kruis, een zeis, een zon of een boom (lijkt ook echt allemaal op elkaar hè?!). Doorgaans werd een zomer- en een winterkant gebruikt. In bovenstaande Primstav worden het begin van de zomer (14 april) èn midzomer (24 juni, Jonsok) aangegeven door een boom.

In Noorwegen werd Jonsok een officiële feestdag onder Kristian V. Dat werd in 1771 weer opgeheven toen er gesnoeid werd in het grote aantal officiële feestdagen, maar in sommige gedeelten van Noorwegen is het tot op de dag van vandaag een officiële vrije dag. Dit jaar maakt dat niet uit, omdat Jonsok immers in het weekend valt." (bron: Wikipedia).
Bij ons in het dorp betekent het in elk geval dat er een soort bruiloftsoptocht komt, er wordt een groot kampvuur aangestoken (vlak bij de plaatselijke Bouwmarkt, dus volop hout beschikbaar!) en je kunt rømmegrøtt-med-spekematt eten en koffie drinken met wafels e.d.

Van deze langste dag van het jaar maken wij gretig gebruik door de heg te snoeien, de vierde quilt af te maken, te schilderen èn weer eens te lunchen in Byrkjelo. Want als het 's morgens bij de eerste koffie al te warm is om in de zon te blijven zitten, is het rond lunchtijd zeker warm genoeg voor een soft-is ipv boterham met kaas! Als klap op de vuurpijl kunnen we vandaag genieten van een heerlijk bord yoghurt met cruesli en verse wilde aardbeitjes! Niet te verwarren met de variant die je in Nederlandse tuinen nogal eens tegenkomt, want die zijn niet te (vr)eten, terwijl deze heerlijk zoet zijn en gewoon tussen de rotsen bij het water groeien.

En ten slotte komt ook de Oceana (van P&O) nog langsvaren. Nou, die mensen hebben een geweldige dag in Olden en bij de Briksdalsbre gehad!

Een rustige dag uit het leven van ...

Dit stukje is speciaal voor de mensen die na het lezen van onze weblog het gevoel hebben dat wij nooit stil zitten of uitrusten.
Al in het weekend hebben we gepland om vandaag eens niet direct te gaan schilderen of tuinieren, maar lekker wat te ontspannen! Het is (en blijft volgens de Noorse weerman) onophoudelijk zonnig en dus trekken we er vandaag maar eens op uit. Met Dien hebben we de hoogvlakte (het Utvikfjell) 'ontdekt', vandaag gaan we een stap verder. Een paar stappen verder zelfs, gewapend met stokken, drinken en mobiel, want je weet nooit. Na de eerste koffie (we drinken er standaard vier) gaan we op pad. Met de auto de hoogvlakte op, met de stokken in een lekker tempo een willekeurig pad op.
Het is even lastig om de juiste grip weer te vinden en de beste doppen. Bij dit soort grindwegen heb je eigenlijk zonder doppen de beste grip, maar dat maakt weer meer 'herrie' en daar zijn we beiden erg gevoelig voor, dus worden het de ronde doppen! Het gaat hier voortdurend heuvel-op-heuvel-af dus na een dik half uur houden we het voor deze eerste keer voor gezien. Het is nergens voor nodig om de boel meteen te overdrijven, dus we doen het rustig aan! Je hoeft hier ook niet eens ver te wandelen om van de immense rust en het adembenemende uitzicht te kunnen genieten.

Daarna even tanken in Byrkjelo en dan op naar de tweede koffie. Omdat het niet alleen heerlijk zonnig is, maar ook bijna windstil, is vandaag een prachtige dag om de boot te water te laten. Dus trekken we na de derde koffie onze waterschoenen aan, bespreken rustig de tactiek en rijden met de boot op de trailer naar het dorp.

Op de kade draait Johan de auto en steekt vervolgens rustig de trailer achteruit in het water. Het is al aardig vloed, dus de boot komt gemakkelijk los en eigenlijk is het in een vloek en een zucht gebeurd. Nog even de ankerlijn opzoeken om de boei opnieuw aan vast te maken, maar ook dàt is zo gepiept, zodat we nog vóór de lunch weer thuis zijn!

Tja, en als dat dan allemaal zo rustig en snel voor elkaar is, heb je nog genoeg energie over om tòch nog even iets in de tuin te doen. Dus trimt Johan de randen van het grasveld (dat ik gisteren heel rustig heb gemaaid) en neemt en passant de randen bij de parkeerplaats en een stuk van de helling mee. Om de dag compleet te maken, fietsen we beiden nog even vijf kilometer op de home-trainer en kunnen dan aan het eind van de dag met een voldaan gevoel lekker in het zonnetje verder gaan met genieten!

En wat ligt de helling er dan weer geweldig bij hè (als je tenminste weet wat een wildernis het was toen we in 2005 hier aankwamen) ?!

En na regen komt weer zonneschijn!

Gelukkig herstelt Noorwegen zich weer snel, kunnen we donderdag alweer van wat zonniger weer genieten en is het vrijdag weer uitgesproken stralend weer! De madeliefjes die Johan uit de Pyreneën heeft meegenomen en dagen achtereen liefdevol heeft verzord, hebben het eerste maaien overleefd en staan nu gezellig met zijn vieren in de tuin. Dankzij Dien weet Johan precies waar hij bij de volgende maaibeurt omheen moet maaien, zodat ie niet weer in stress hoeft of ze het wel of niet overleefd hebben!

Omdat het weer zulk lekker weer is, gaan we natuurlijk weer naar buiten. Johan gaat verder met het schilderen van de voorpui boven het raam. Heerlijk dat ie nog zo'n end verder komt met de nieuwe ladders! Scheelt weer als we "straks" een steiger moeten laten bouwen voor het bovenste stuk!

En ik doe van alles en nog wat: terwijl de was lekker in het zonnetje hangt, ga ik verder met de derde quilt voor de logeerkamer. Helaas heb ik geen donkerblauw quiltgaren bij me om die helemaal door te quilten, maar door de knoopjes blijft de boel voorlopig wel op zijn plaats! Tegen de tijd dat we naar Førde gaan, vinden we vast wel een winkel waar ik aan quiltgaren kan komen!

En voor de afwisseling bemoei ik me ook nog even met het onkruid op de helling. Het gedeelte voor het huis is intussen aardig gefatsoeneerd, zodat we volop kunnen genieten van de paarse ooievaar, witte margrieten en roze en paarse lupine, maar ook het gedeelte rond de appelbomen moet van lieverlee maar eens aangepakt worden.

Rond het paadje was het zo'n wirwar dat het pad niet meer te zien was en als we bij het appelen plukken niet onze benen willen breken over het onkruid, zullen we daar ook zelf iets aan 'moeten' doen.

Al met al weer een welbestede dag om met veel voldoening op terug te kijken. En zo'n dag af kunnen sluiten met een heerlijk stuk gebakken zalmlende, gebakken aardappeltjes en worteltjes is natuurlijk helemaal top!

Na Dien komt regen!

We zeiden het vorige keer al: zodra Dien weg is begint het te regenen. En niet zomaar, maar heel hard en heel lang. De hele woensdag verregent op die manier en daarbij is het nog 8°C ook, dus gewoon guur!
Op het dieptepunt van de dag is het met 6°C zelfs twintig graden kouder dan afgelopen zondag en dat is goed te voelen.
Achteraf hadden we het een beetje kunnen zien aankomen. Terwijl we zondag heerlijk zaten te genieten van de zon en de rust, ging de boer achter ons ineens het gras maaien, terwijl wij net gezegd hadden dat hij dat bijna nooit op zondag doet.

Zondag maait hij, maandag haalt hij binnen en dinsdag komt de regen! Dat kàn geen toeval zijn, dus volgende keer letten we beter op de boer!Zodra de boer klaar is met maaien, nemen de wulpen bezit van het veld. En omdat dat met heel wat getureluur (of is het 'gewulp'?) gepaard gaat, weten we ook meteen hoe een overvliegende wulp klinkt! Terwille van de duidelijkheid hebben we er een paar extra wulpen bijgeplakt, maar ze zijn wel echt allemaal bij ons achter gefotografeerd!

Donderdag oogt het allemaal weer wat vriendelijker, in elk geval is er weer sprake van 'buien' i.p.v. doorlopende regen, maar we zien wel verse sneeuw op het gebergte bij Stryn, op de bergen langs de hoogvlakte en ook bij ons aan de overkant! Dat betekent gewoon dat we binnenklusjes doen: Johan gaat verder aan de deur van het strijkkot en ik ga verder met de derde quilt voor de logeerkamer. Daarna heb ik er nog één voor de boeg, dus dat moet lukken voor de eerste gasten half juli komen!

Daar gaat ze dan...

Natuurlijk sluiten we ook de laatste avond af met een spelletje. Het is Dien d'r feestje, dus zij mag kiezen, maar welk spel je ook kiest, ze is bij alles even fanatiek en haar motto is: het gaat niet om het winnen, maar om het pesten (maar wel met een knipoog!)
Buiten nog even genieten van het avondzonnetje is er dit keer niet bij, het weer is compleet omgeslagen. Het is koud, bewolkt en het waait als een gek ventje!

We gaan dan ook bijna automatisch iets eerder naar bed, maar dat kan met het oog op morgen natuurlijk geen kwaad.

Helaas heeft Statens Vegvesen deze laatste nacht nog een verrassing voor Dien in petto: er wordt waarschijnlijk binnenkort weer een stuk van de weg naar Byrkjelo geasfalteerd en daar worden midden in de nacht de vrachtwagenlaadbakken voor afgezet op de kjettingplass onderaan onze helling. En dàt is nog tot daar aan toe, maar ouwehoeren dat die mannen kunnen!

We zijn allemaal wat vroeger op dan anders en kunnen dan ook rustig ontbijten en nog koffie drinken ook voor we naar het vliegveld moeten. Het vliegtuig vertrekt om 10.53 uur, dus als we er even voor half elf zijn, is het net mooi. Helaas heeft het vliegtuig wat vertraging, maar dat betekent dat Dien op Oslo wat minder lang rond hoeft te hangen voor ze overstapt naar Schiphol.

En geloof het of niet, maar terwijl Dien nog in het vliegtuig naar Oslo zit, begint het hier te regenen!

Het zit er al weer bijna op!

De laatste volle dag alweer voor Dien weer terug gaat naar Nederland! We hebben contact gehad met de garage en kunnen vandaag de Jeep weer halen. Dat kunnen we dan mooi combineren met een laatste tocht via pontjes en tunnels, over hoogvlaktes en door dalen weer terug naar huis. We rijden via Byrkjelo (voor trouwe lezers beter bekend als het 'lunch-centrum' van de omgeving) naar de pont in Anda bij Sandane. We hebben mazzel, want de pont komt er net aan en het is niet zo druk! Via Lote rijden we naar Nordfjordeid, waar we dit keer niet lunchen maar alleen boodschappen doen bij de Lidl. Heel groot voordeel van de Lidl in Norge is dat ie nog niet zo populair is, dus lekker rustig!
Dan rijden we verder richting Volda. We besluiten net als bij het wegbrengen van de auto, niet over te varen naar Volda, maar om het fjord heen te rijden, zodat we op een plek met mooi uitzicht koffie kunnen drinken.

Vlak nadat we weg rijden, stuiten we op een kudde geiten die doodgemoedereerd in de schaduw van een 'halve tunnel' ligt bij te komen en te herkouwen. Ze zijn niet van plan om op te stappen, dus rijden we er maar omheen.

Terwijl wij de zakelijke besprekingen met de garage afhandelen, neemt Dien een kijkje aan de haven van Ørsta waar ze een poosje van het heerlijke weer en het schitterende uitzicht kan genieten. Het inspireert haar zelfs tot een heel leuk afscheidsbriefje in ons Gastenboek!

Daarna zijn we allemaal ontzettend aan koffie toe. Onze beurs dwingt ons na het bezoek aan de garage eigenlijk tot een koffie uit de thermosfles en een koekje uit eigen trommel, maar dat laat Dien niet gebeuren! En dus gaan we voor het eerst sinds we hier wonen koffie drinken in hotel 'Fru Svendsen'. Niet alleen smaakt de koffie uitstekend, maar bovendien krijgen we vers gebakken wafels geserveerd met voor ieder een eigen bakje rømme en jam en de bediening is helemaal top! Hier komen we ZEKER terug, al was het alleen al om dan uitgebreid foto's te kunnen maken van het interieur.
Na de koffie rijden we via een omweg naar het Bondalen, waar we in Sæbø de pont nemen naar Leknes. Voor het eerst krijgen we te maken met wat ruiger weer, wat heet: Johan is verbaasd dat de foto niet bewogen is!

Eenmaal aan de overkant stoppen we nog even om een foto te maken van het hotel in Øye dat schitterend gerestaureerd is. Daarna stoppen we nog voor een boterhammetje met yoki-drink en een fruithapje en sluiten daar de toeristische uitstapjes mee af!

Het zit er op, het is mooi, gezellig en goed geweest!

ZONdag

Het wordt een beetje saai om te melden, maar zondag doet zijn naam eer aan want opnieuw starten we met een strakblauwe lucht! Gisteravond zaten we om 21.50 uur nog met 23°C buiten en om 22.30 uur was het nog 20°C!

We ontbijten met een keurig zachtgekookt eitje en pakken daarna ons boeltje op om heerlijk in de schaduw van de boom buiten te zitten.

Na de tweede koffie pakken we een rugzak met wat eten en drinken en rijden naar 'de hoogvlakte' die achter ons huis ligt. We noemen het een hoogvlakte, maar met het hoogste punt van de weg op 600m is dat misschien wat overdreven, al zijn de omringende bergtoppen wel 1500 en 1600 m hoog!

We lopen een willekeurig pad op en als we een mooi heuveltje zien met een grote steen, besluiten we daar even neer te strijken. We hebben werkelijk schitterend uitzicht en beseffen dat hier wandelen niet zo saai is als we wel eens inschatten. Wij denken altijd dat je een uur loopt met hetzelfde uitzicht, maar niets is minder waar. Door elke bocht in de weg kijk je weer onder een andere hoek naar de omringende bergen en zeker met zon en sneeuw blijft dat boeien.

We drinken en eten wat, Johan strekt zich lekker uit in het zonnetje en wij kletsen wat af! Na een uurtje of zo stappen we weer op, een flnk aantal bloemetjes om te determineren in mijn buidel.

Thuis gekomen zijn we weer ontzettend blij met de berk in de tuin! Het is veel te heet om in de zon te zitten en in de schaduw met het windje over het water is het prima vol te houden.

Omdat Johan en ik bijna elke zondagmiddag een spelletje scrabble spelen en Dien zich volledig aanpast aan ons ritme, doen we dit keer een potje met zijn drieën. Het is een echte nek-aan-nek-race en Dien is als eerste, nèt voor Johan, al haar letters kwijt, maar op puntenaantal win ik, zij het met minimaal verschil!

Daarna wordt het tijd om eten te gaan koken. Het wordt een echte en typisch Noorse feestmaaltijd: rømmegrøtt-med-spekematt. Misschien heb je het weleens bij ons gegeten, anders moet je maar èrg snel een keer naar Norge komen, goeie kans dat je het krijgt!

Zaterdag = rustdag voor de dames

Zoals de titel van dit stukje al aangeeft, houden de dames zaterdag een rustdag. Omdat we eerder deze week zelfs de weekendboodschappen al gedaan hebben, hoeven we helemaal niet de deur uit en omdat het opnieuw lekker weer is, vermaken we ons met een borduur- of quiltwerkje, een puzzel, een hapje en een drankje.

Er worden volop bloemen gedetermineerd, want elke nieuwe week staan er weer andere bloemen in bloei en die "moeten" allemaal geregistreerd. Sommige kosten erg veel moeite, zoals de gewone salomonszegel. Noem hem maar gewoon, het is een schitterende leliesoort dus allesbehalve gewoon wat ons betreft!

Andere bloemen zijn eenvoudiger te vinden omdat ze lid zijn van een familie die we al kennen, zoals de bermooievaarsbek (familie van de paarse ooievaarsbek) en de algemeen bekende rodondendron.

Maar er is er ook nog een die voorlopig met vraagtekens aangegeven is. Mocht je die herkennen, stuur dan even een mailtje, ben ik ook weer blij!

Johan grijpt het mooie weer aan om toch nog weer een stuk van de voorgevel af te föhnen. Het werk vordert gestaag en doordat het een beetje bewolkt is, is het een stuk beter uit te houden dan van de week. Toen stond hij in de volle zon gewoon weg te smelten! Aan het eind van de middag is hij het zat, maar is het werk ook af. Als het mooie weer aanhoudt, kan er van de week geschilderd worden en dan ziet het er allemaal weer een stuk verzorgder uit!

Souvenirs

Vrijdagmorgen bellen ze van de garage: de auto is nog niet klaar, maar we mogen de huurauto in elk geval houden tot ie dat wèl is. Misschien is dat nog vanmiddag, maar dan bellen ze wel weer. Dat scheelt weer een dag rijden. Nu kunnen we het vandaag lekker rustig aan doen en heerlijk in de tuin genieten van opnieuw een stralend zonnige dag.

Johan grijpt die gelegenheid aan om tòch nog een stukje van de voorgevel te doen (rond het grote raam in de erker), Dien puzzelt en borduurt en ik verpoot mijn zaadjes. Jaja, ik krijg echt nog eens groene vingers!

Na de koffie lopen Dien en ik naar de plaatselijke supermarkt (Dien: "O ja, wat grappig, echt een kampwinkeltje:"), maar voor we dat doen lopen we nog even langs ons landje aan het fjord omdat ik daar bloemen heb zien staan die ik nog niet heb gedetermineerd. Na heel veel zoeken, besluiten we uiteindelijk dat het een wilde akelei is, die meestal violet is, maar soms roze of wit. De onze is wit! Zo'n mooie bloem staat dan zomaar op òns landje. 's Is toch niet te geloven!

's Middags heeft de garage niet weer gebeld, dus doen we lekker rustig een tochtje door het Våtedal naar Norges mooiste souvenirshop: die in Skei. Daar kennen ze ons intussen al, want daar nemen we al onze gasten mee naartoe, dus misschien moeten we maar eens praten over een percentage van de winst! Dien slaagt er voor alle souvenirs, verjaardag- en kerstcadeautjes voor de rest van het jaar en wij lopen tegen een hele leuke spaarpot en een gastenboek aan!

We drinken een kopje koffie op het terras van het bijbehorende Kafetaria en zijn erg blij dat we de bus met Japanners net voor zijn. Die komen niet gewoon ergens binnen, maar nemen meteen helemaal bezit van de ruimte. Op de terugweg door het Våtedal stuiten we op de bijna onvermijdelijke kudde geiten die daar in het wild loopt te grazen. Het zijn supereigenwijze beesten, die duidelijk gewend zijn aan auto's e.d. en die juist het moment dat er een auto aankomt uitkiezen om over te gaan steken, of toch niet, of toch weer wel.... M.a.w. het blijft oppassen geblazen met die beesten.

Tja, en als we dan bij de CO-OP in Byrkjelo even stoppen voor een paar zakjes rømmegrøtt en we zien dan een zakje met Akelei-zaad hangen, kun je je voorstellen dat we dàt niet kunnen laten hangen. Ik kan dus weer volop aan de gang met mijn zaadjes. We eten vandaag pytt-i-panne (een Noors eenpansgerecht, heel makkelijk en o zo lekker!) en besluiten de avond met een potje rummikub. Voor het eerst deze week liggen we alledrie voor 00.00 uur op bed!